Context window: ความจำระยะสั้นมีขีดจำกัด
ทุกโมเดลมี หน้าต่างบริบท (context window)จำนวน token สูงสุดที่โมเดลมองเห็นได้ในครั้งเดียว นับรวมทั้งคำสั่งและคำตอบดูคำศัพท์ทั้งหมด คือจำนวน โทเคน (token)ชิ้นข้อความที่ AI มองเห็นจริงๆ อาจเป็นทั้งคำ ส่วนของคำ หรือตัวอักษรเดียว แต่ละชิ้นมีเลขประจำตัวดูคำศัพท์ทั้งหมด สูงสุดที่มันเห็นได้ในครั้งเดียว นับรวมทั้งสิ่งที่คุณพิมพ์ ไฟล์ที่แนบ ประวัติแชต และ คำตอบที่มันกำลังเขียน
ส่วนไหนเกิน window = โมเดลไม่เห็นเลย ไม่ใช่ "เห็นลางๆ"
ทำไมถึงขยายไม่ได้ง่ายๆ? จำได้มั้ยว่า กลไกความสนใจ (attention)วิธีที่แต่ละคำเลือกว่าจะ "ฟัง" คำอื่นในประโยคมากน้อยแค่ไหน โดยใช้ softmax แบ่งน้ำหนักให้รวมได้ 100%ดูคำศัพท์ทั้งหมด ให้ทุกคำเทียบกับทุกคำ จำนวนคู่ที่ต้องเทียบจึงโตแบบยกกำลังสอง ():
- 1,000 token → 1,000,000 คู่
- 2,000 token → 4,000,000 คู่
ข้อความยาวขึ้น 2 เท่า งานเพิ่ม 4 เท่า
ลองเลื่อนความยาวเอกสาร แล้วสลับขนาด window ดูว่าส่วนไหน "ล้น" และจำนวนคู่โตเร็วแค่ไหน
AI เห็นข้อความได้จำกัดในแต่ละครั้ง และยิ่งยาวยิ่งใช้พลังคำนวณมากขึ้นแบบยกกำลังสอง
อยู่ใน window ก็ใช่ว่าจะใช้ได้ดีเท่ากันหมด งานวิจัยของ Liu และคณะ (2023) ชื่อ "Lost in the Middle" ทดลองแล้วพบว่า โมเดลหลายตัวที่ทดสอบใช้ข้อมูลที่อยู่ช่วงกลางของข้อความยาวได้แย่กว่าข้อมูลที่อยู่ต้นหรือท้าย ผลนี้ขึ้นกับโมเดลและงาน รุ่นหลังอาจดีขึ้นแล้ว แต่ยังเป็นข้อควรระวังที่ดี

มังคุด
แปลว่าคุยนานๆ มันลืมต้นเรื่องได้ใช่มั้ย?